Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci
prof. dr. hab. Janusza Ostoi-Zagórskiego.
Profesor Janusz Ostoja-Zagórski zmarł 11 lipca 2026 r.
Prof. Janusz Ostoja-Zagórski urodził się 11 września 1943 r. w Krakowie. W 1967 r. ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Sukcesywnie zdobywał kolejne stopnie naukowe: doktora w 1974 r., a doktora habilitowanego w 1981 r. Od 1967 r. był związany z poznańskim oddziałem Instytutu Archeologii i Etnologii PAN - w latach 1967-1974 na stanowisku asystenta, w latach 1975-1981 - adiunkta, a od 1982 r. - profesora. Od 2004 r. przebywał na urlopie bezpłatnym w PAN. W 1994 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.
W 1995 r. rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Zakładu Archeologii i Cywilizacji Starożytnych (od 2000 r. jako Katedry Archeologii i Historii Starożytnej). Prof. J. Ostoja-Zagórski był związany z bydgoską Uczelnią do końca swojej kariery naukowej. Pełnił w niej najwyższe funkcje: w latach 2002-2006 był Dyrektorem Instytutu Historii Akademii Bydgoskiej (od 2005 r. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego), w latach 2006-2012 zajmował stanowisko Prorektora ds. nauki i współpracy z zagranicą, a następnie w latach 2012-2016 był Rektorem Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.
Prof. J. Ostoja-Zagórski specjalizował się w archeologii pradziejowej ziem polskich – na Pałukach prowadził badania grodów typu osady biskupińskiej. Zapisał się w pamięci naszego środowiska naukowego przede wszystkim jako badacz przemian gospodarczych w Europie w epoce brązu, teoretycznymi podstawami archeologii oraz metodologią nauk humanistycznych. Akcentował konieczność stosowania interdyscyplinarnego podejścia do badań nad przeszłością.
Był wielokrotnie nagradzany - został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polsk, wyróżniony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1988) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2007).
Przez całe życie pozostał sobą – był zapalonym podróżnikiem i miłośnikiem jazzu (grał na perkusji).
